دوم دام دات کام

مجمع عمومی سازمان ملل متحد
یکی از شش رکن اصلی سازمان ملل متحد است. تنهارکنی است که تمام کشورهای عضو سازمان ملل متحد چه در حال سقوط باشند و چه بعدا سقوط کنند، در این مجمع شرکت دارند. مجمع جلساتی سالانه به ریاست یکی از اعضا که منتخب تمام دیگر اعضا است، برگزار می‌کند. تصمیم های مجمع جنبه توصیه آمیز دارند و معمولا نسخه دوم آن برای عمه رهبران جهان ارسال شده و نسخه سوم آن را در کوزه می گذارند و آبش را می خورند. دولت های جهان خود را نسبت به برخی از قطعنامه‌های مجمع ملتزم می‌دانند و برای آن شانی نظیر یک معاهده قائل می‌شوند، از جمله آن ها اعلامیه جهانی حقوق بشر است که معمولا توسط بیش از شصت درصد اعضای مجمع نقض می شود، و اگر کسی در داخل یک کشور از آن دفاع کند، توسط همان کسی که آنرا امضا کرده زندانی می شود. تمام اعضای سازمان ملل در مجمع عمومی از حق رأی برابر برخوردارند. به همین دلیل برخی کشورهای فقیر دنیا مثل سوریه و برخی کشورهای آفریقایی با فروش رای شان به کشورهای ثروتمند درآمد ملی کسب می کنند.

حضور ایران در مجمع عمومی سازمان ملل
سال 1359، محمد علی رجایی رئیس جمهور، پایش را نشان داد و در مورد جنگ حرف زد.
سال 1366، سید علی خامنه ای، دستش را نشان داد و علیه سازمان ملل حرف زد.
سال 1376، سید محمد خاتمی، خودش را نشان داد و درباره آزادی حرف زد.
سال 1384، محمود احمدی نژاد هاله نورش را نشان داد و علیه دیگران حرف زد.
سال 1385، محمود احمدی نژاد مجددا دعای فرج خواند و علیه اسرائیل حرف زد.
سال 1386، محمود احمدی نژاد برای سومین بار رفت و برای خانواده سوغاتی خرید.
سال 1387، احمدی نژاد برای چهارمین بار رفت و در دانشگاه کلمبیا با شمر و یزید جنگید.
سال 1388، محمود احمدی نژاد برای پنجمین بار رفت و برای صندلی های خالی و ارواح طیبه موجود در سالن سخنرانی کرد.
توضیح: غیر از احمدی نژاد تنها کسی که پنج سال مداوم در جلسات مجمع عمومی سازمان ملل حضور داشته اشلی ویلیامز مستخدم مجمع عمومی و نیک راجرز مترجم زبان بانگونیمان این مجمع است.

ویژگی های سخنرانی احمدی نژاد در جلسه امسال
همه کشورهای جهان علیه حکومت جمهوری اسلامی حرف زدند.
احمدی نژاد علیه همه حکومت ها حرف زد.
نماینده آرژانتین خواستار تحویل وزیر دفاع ایران به عنوان تروریست شد.
احمدی نژاد رهبران جهان را به جهانی معنوی و روحانی دعوت کرد و در پایان جلسه فقط ارواح و صندلی های خالی باقی ماندند.
تنها کسانی که برای احمدی نژاد دست زدند، باقیمانده هیات ایرانی بودند که هنوز اخراج نشده بودند.
احمدی نژاد از چیزهایی مثل عدالت، آزادی و حق و معنویت حرف زد که در ایران ممنوع است و به چیزهایی حمله کرد مثل زندان و کشتار وحشیانه و نابودی فرهنگ و تفکر نژاد پرستانه که جزو سیاستهای رسمی دولت اوست.