چهارشنبه 25 شهریور 1388
چهارشنبه 25 شهریور 1388

تظاهرات( Tazahorat ): آکسیون. اقدام جمعی گروهی که دیده نمی شوند، و شنیده نمی شوند، اما وجود دارند. تعداد زیادی آدم که وقتی تنها هستند با هم فرق می کنند، اما وقتی جمع می شوند یک مشکل دارند. تظاهرات مردمی: " حرکتی که در آن گروهی از مردم که تا وقتی دیده نشوند وجودشان به رسمیت شناخته نمی شود و بعد از اینکه دیده شدند برای دیده نشدنشان تلاش می شود." تظاهرات دولتی: " حرکتی خودجوش که توسط وزارتخانه های مختلف برنامه ریزی می شود و توسط تلویزیون دولتی توی چشم مردم فرو می شود تا مردم قبول کنند که خودشان آن طوری هستند که در تلویزیون نشان داده می شود." کاربرد کلمه در خبر رسانه ملی: " فردا تظاهرات عظیم میلیونی برگزار خواهد شد و طی آن مردم علیه استکبار شعار خواهند داد و 325 نفر از مردم بطور خودجوش غش خواهند کرد." کاربرد دوم کلمه در خبر: " دیروز 23 نفر از عناصر دشمن در خیابان اغتشاش کردند، در این تظاهرات سه هزار نفر دستگیر شده و به دو میلیون اتوبوس آسیب وارد شد." کاربرد مستقیم در جمله: " خاتمی و موسوی و کروبی و هاشمی اعلام کردند که در تظاهرات روز قدس شرکت می کنند."
اسامی مختلف شرکت کنندگان در تظاهرات
تظاهرات دولتی: ملت عزیز و قهرمان
تظاهرات غیر دولتی: اغتشاشگران بیگانه
تظاهرات خودجوش دولتی: ملت غیور میلیونی
تظاهرات خودجوش مردم: شورشگران تحریک شده
تظاهرات گروه فشار: زحمتکشانی که از دشمنان ملت به خشم آمده بودند.
تظاهرات دانشجویی ضددولتی: قداره کشان بی هویت از خودبیخود شده
اشکال مختلف تظاهرات
راهپیمایی دولتی: تظاهرات گروهی که تصادفا تعدادی از مردم که تعداد زیادی سرباز در میان آنهاست و همه یک شعار را تکرار می کنند و بعد از اینکه با اتوبوس برگشتند، ممکن است متوجه بشوند که برای چه به تظاهرات رفته بودند.
راهپیمایی مردمی: گروهی از مردم که همه شان با هم فرق دارند و توسط گروهی پلیس محاصره شده اند و در حال راه رفتن سعی می کنند صدای شان را به گوش کسانی که نمی شنوند برسانند.
تحصن: گروهی از مردم که دولت تشخیص داده است که راه رفتن شان خطرناک است و به همین دلیل بصورت نشسته مورد حمله قرار می گیرند.
اعتصاب نشسته: گروهی از کارکنان اداری که برای مدتی محدود یا نامحدود کار نمی کنند، تا بعدا بتوانند مثل آدم زندگی کنند.
تظاهرات رسمی: تظاهرات یک گروه ده هزار نفره که تلویزیون تعداد آنها را یک میلیون نفر اعلام می کند.
تظاهرات مخالفین: تظاهرات یک گروه یک میلیون نفره که تلویزیون تعدادشان را چند صد نفر اعلام می کند.
تظاهرات دانشجویی دولتی: تظاهرات گروهی از کارمندان جوان دولتی که سعی می کنند شبیه دانشجویان به نظر برسند.
تظاهرات دانشجویی غیر دولتی: تظاهرات یک گروه از دانشجویان جوان که تا قبل از حمله شعار علیه دولت می دهند.
شیوه های برگزاری تظاهرات در نظامات سیاسی
نظام های دموکراتیک: هزار نفر تظاهرات می کنند، پانصد نفر خبرنگار گزارش می کنند.
نظام های استبدادی: پانصد نفر تظاهرات می کنند، هزار خبرنگار رسمی گزارش می کنند.
نظام های نیمه استبدادی: دهها هزار نفر تظاهرات می کنند، دهها خبرنگار دستگیر می شوند.
نظام های توتالیتر: قبل از تظاهرات همه افراد دستگیر می شوند.
نظام های فاشیستی: یک میلیون نفر تظاهرات می کنند، سه نفر فیلمبرداری می کنند.
موضوع تظاهرات در کشورهای مختلف
فرانسه: افزایش حقوق، کاهش ساعت کار.
سوئد: افزایش تعداد درختان، کاهش پرواز هواپیما از بالای شهر.
هلند: دفاع از حقوق مهاجرین سوری که نژادپرست ها به آنها توهین کرده اند.
سوریه: حمله به دولت هلند بخاطر دخالت در مسائل داخلی سوریه.
بلژیک: افزایش تابش آفتاب، کاهش دود سیگار.
پاکستان: نابودی آمریکا و هند، تغییر دولت از نظامی به شبه نظامی.
آمریکا: مخالفت با جنگ، افزایش بیمه بهداشتی.
ترکیه: تظاهرات علیه حجاب در مدارس، تظاهرات به نفع حجاب در مدارس.
ایران: تظاهرات برای رسیدن به بخشی از چیزهایی که پنجاه سال قبل می خواستیم به تمام آنها برسیم.
فرهنگنامه سبز | بازگشت به صفحه اول
آدرس دنبالک اين مطلب: http://www.doomdam.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/727