دوم دام دات کام

انواع شعار: شعار ضد استکباری( " مرگ بر آمریکا"، " مرگ بر اسرائیل"، " مرگ بر فرانسه"، " مرگ بر خارج": این شعار ناخودآگاه سی سال داده شده است و در نماز جمعه کاربرد دارد.)، شعار هیستریک( شعاری است که یک لباس شخصی هنگام دیدن یک مخالف سیاسی در حالی که صورتش سرخ شده و قصد هجمه دارد می دهد: " مرگ بر منافق"، " مرگ بر ضد ولایت فقیه" ، " مرگ بر هاشمی"، " منافق حیا کن، مملکتو رها کن" )، شعار احمدی نژادی( شعاری که وقتی احمدی نژاد به دیدار استانی می رفت داده می شد: " کی خسته است، دشمن."، " دشمن کیه؟ اسرائیل، مرگ بر اسرائیل"، " صل علی محمد، یاور رهبر آمد.")، شعار دانشجویی( یک متن فلسفی یا سیاسی است که موزون شده است: " آزادی اندیشه، با ریش و پشم نمی شه."، " مرگ بر دیکتاتور"، " خاتمی دوستت داریم.")، شعار مردمی بامزه( نوعی شعار است که در واکنش به رفتار طبیعی مسوولان انتخاباتی داده می شود: " موسوی موسوی رای ما رو پس بگیر"، " جنتی لعنتی، تو دشمن ملتی"، " حتی اگر بمیرم، رای مو پس می گیرم."، " هاله نورو دیده، رای ما رو ندیده"، " تورمو ننجون مهدی فهمید، این کوتوله نفهمید"، " موسوی بیایی نیایی رئیس جمهور مایی"، " یه میلیون دو میلیون رای ندادیم به میمون" ، " مامور ضد شورش، احمدی رو بشورش")، شعار عصبی سنگین( این شعار در مواجهه با گاز اشک آور و صدای تیراندازی ناخودآگاه داده می شود: " می کشم می کشم آنکه برادرم کشت"، " مجتبی بمیری، رهبری رو نبینی.")

فرق شعار با اپرا؟
1) معمولا در اپرا چند نفر جیغ می زنند، تعداد زیادی نگاه می کنند، ولی در شعار دادن، تعداد زیادی جیغ می زنند، چند نفر نگاه می کنند.
2) در اپرا چون شنونده مشغول شنیدن است، چیزهای زیادی را یک بار با فریاد می گویند، اما در شعار خیابانی چون شنونده مشغول رهبری است و گوشش نمی شنود، مردم یک موضوع را صدها بار تکرار می کنند.
3) در اپرا افراد بعد از پایان صحنه را ترک می کنند و به خانه می روند، اما در شعارهای خیابانی افراد بعد از پایان دستگیر می شوند و به زندان می روند.

حالاتی که افراد موقع شعار دادن پیدا می کنند: اگر شعار دهنده در حال نشسته در نماز جمعه باشد( باز شدن دهان، حرکت مشت رو به جلو، نگاه به دور و بر، حرف زدن با بغل دستی)، اگر شعار دهنده در حال حمله به مردم باشد( کبودی صورت، دست در حالت مشت یا با باطوم به اطراف حرکت می کند، چشم در حال شناسایی)، اگر شعار دهنده در حال فرار از دست لباس شخصی باشد( فریاد به نعره تبدیل می شود، نگاه به پشت سر، پاها در حال دویدن، دست ها در حالت دفاعی)

شرایط مناسب برای شنیدن شعار: حالت عادی( پنجره را باز می کنیم، صدا می آید.)، وسط شهر( لزومی به باز کردن پنجره نیست، صدا خودش می آید.)، بالای شهر( می رویم روی پشت بام)، در دفتر رئیس جمهور( فیلم را می گذاریم و در حالی که به موسوی فحش می دهیم شعارها را می شنویم.)، در بیت رهبری( یک چیز دیگر می شنویم و خیال مان راحت می شود که همه چیز رو به راه است.)

کرونولوژی شعار در ایران
1356: مرگ بر دیکتاتور، مرگ بر رژیم فاشیست پهلوی
1357: مرگ بر شاه، ازهاری گوساله بازم بگو نواره
1358: ما همه سرباز توایم خمینی، مرگ بر کمونیست، بنی صدر صددرصد
1359: مرگ بر منافق، مرگ بر فالانژیست، بنی صدر بنی صدر حمایتت می کنیم
1360: مرگ بر رجوی، مرگ بر دیکتاتور، حالا که رهبرت مصدق شده، رای ما رو پس بده
1361: مرگ بر ضد ولایت فقیه، مرگ بر منافق، مرگ بر صدام یزید کافر
1362: مرگ بر چپ و راست. مرگ بر شرق و غرب
1363 تا 1376: مرگ بر آمریکا، مرگ بر ضد ولایت فقیه
1376 تا 1380: درود بر خاتمی، مرگ بر ضد ولایت فقیه
1380 تا 1384: مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل، مرگ بر اصلاحات
1384 تا 1387: کی خسته است دشمن، صل علی محمد یاور رهبر آمد
1388: مرگ بر دیکتاتور، احمدی گوساله بازم بگو نواره

بیت
گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من
آنچه البته به جایی نرسد، فریاد است