شنبه 26 اردیبهشت 1388
شنبه 26 اردیبهشت 1388

بي طرف ها در حال خنديدن در عين حفظ اصول بي طرفي تا ته
کاری از صنوبر
صدا و سیما اصلا هم جانب نمی گیرد. بچه شدی؟ ثقل سامعه داری؟ چند بار بگویند؟ خود ضرغام گفت، چی گفت؟ رو پشت بوم گفت، چی گفت؟ در گوش من گفت... لوده گی به کنار، خاک به گورم بیاید اگر همچین ادعای ناصوابی بکنم. نَعَلَت به هرکه چنین بیاندیشد. همه اصلاً دوروخ می گی.
قضیه این است که اولا شما نمی دانید بی طرفی یعنی چه که این دیگر مشکل خودتان است. ثانیاً ما یاد نگرفته ایم پیچش این خرمن مو را ببینیم. عادت کرده ایم همه هولوپی منظورشان را به ما بگویند. تا یک نفر کمی در لفافه سخن می گوید سریع به او انگ طرفگیری می زنیم. کمی ذوق، کمی دقت، کمی ظرافت به والله بد چیزی نیست. جای حمله به کامران خان 20:30 و حاجیلوی حلاوت چشم ها را باید شست، با وایتکس غلیظ، گوش ها را هم باید کامل کند انداخت جلوی کفتار و دو تا گوش درازتر و مزین به مخمل به جایش نصب کرد تا بفهمیم بی طرفی یعنی چه. حالا وقتی مصاحبه ی حاجیلو را برایتان شرح دادم و دوزاری هایتان کوبیدم کف خیابان متوجه خواهید شد که اتفاقاً سووالات حاجیلو نه تنها بی طرفانه بود، بلکه گاهاً طعنه آمیز هم بود. بابا خیلی مموش است این حاجیلو! قدرش را نمی دانید.
پیش از شروع تفسیر چند نکته:
- حاجیلو کلاً از اولش هم زیادی شیرین بود. کلاً در خانه دیابت صدایش می کنند.
- حاجیلو مجری برنامه ی کودک بوده، به زور یک میکرفون داده اند دستش پرتش کرده اند جلوی وزارت کشور.
- کمی ابتکار در مصاحبه بد چیزی نیست. به جای یک مصاحبه ی خشک، کمی شوخی و مزه که ما را یاد "آقای مجری و قلقلی" می اندازد نشان از لطف حاجیلو دارد. جای تشکرتان است؟
حاجیلو یک میکرفون اندازه ی کله اش گرفته است دستش و بدو بدو جمعیت را کنار می زند. موهایش به پرکلاغ و دوات گفته است زکی. خدایی اینجایش را باید بعدها یک تذکر به حاجیلو بدهند. طفل دو ساله هم موهایش اینقدر مثل لواشک آلبالو سیاه نیست. والله به خدا.
- آقای دکتر محسنتو کشتن.
مغز کلام: بله بله، دیالوگ معروف فیلم قیصر، فیلم قبل از انقلابی، با بازی بهروز وثوقی رو می گم چون من به آزادی بیان معتقدم. پاش بیافته "مورچه داره" هم می خونم و می رقصم. زنده باد آزادی بیان.
احمدی نژاد، بهت زده، غافلگیر شده:
- آآآآآ، به به.
مغز کلام آآآآآآآ: خوب که چی، منم فیلم قیصر را دوست دارم. اون مفسد فی الارض جزو سرمایه های ملی ماست.
مغز کلام به به: (با کنایه) راستی موهات چه سیاهه. چه خوشگل شدی ناناز.
- (حاجیلو) قووربونت برم. (با تاکید روی قووو)
مغز کلام: فدام بشی. خوب حالتو گرفتم ها. قشنگ معلومه. برای این که من طرفدار بی طرفی ام. حالیت شد؟ در ضمن در مورد موهام هم مرسی، "خضاب جمالی" زدم. می خوای برای تو هم بیارم؟
- (حاجیلو) بهترین کاری که سال هشتاد و هفت کردین چه کاری بود؟
مغز کلام: انتظار نداشتی اینو بپرسم. بله آقا پس عدالت و بی طرفی چی می شه؟ اگر محاسنی داری بیریز رو دوری. نداری که.
احمدی نژاد دو ثانیه لوچ و مبهوت نگاه می کند، بعد پلک هایش را دوبار می کوبد.
مغز کلام این سکوت: بیشرف بی ناموس، بی طرفی هم اندازه داره. تو چرا اینقدر بی طرفی؟ وای خدا جون چی غلطی بکنم الان؟ چه جوابی بدم؟... آها فهمیدم:
- برنامه ی شما رو تماشا کردیم (هه هه هه، خنده ی شیرین دکتر)
مغز کلام: خیط شدی بدبخت؟ من کل دنیا رو با جوابام مچل خودم کردم. به من می گن محمود حاضر جواب. در ضمن خیلی زر زر کنی همین جا یه لنگه پا آویزونت می کنم. تو خیلی بی طرفی!
- (حاجیلو) بهترین ها کیا هستن آقای دکتر؟
مغز کلام: بله. من طرفدار بی طرفی هستم. از این سووالم معلومه.
- (احمدی نژاد) بهترینا ملت ایرانن، تو ملت ایرانم جوونا
توضیح: تا این جمله گفته می شود، یک موسیقی کلاسیک رمانتیک نوستالژیک که از میانه های راه در حال عرض اندام بود، با شدت بیشتری پخش می شود تا هم ما از فرط محبت دکتر خون گریه کنیم، هم صدای ترک خوردن آسمان را نشنویم.
مغز کلام: وای خدا، چه سووال بی طرفی. انصافاً تو اصلا طرف نمی گیری. منم کلاً رأی آوردن رو خیلی دوست دارم. مخصوصاً سووالای بی طرف تو خیلی به من کمک می کنه تا این علاقه رو ابراز کنم. مرسی بی طرف!
- (حاجیلو) زنده باد.
مغز کلام: زنده باد ایران آزاد و آباد. زنده باد عدالت. زنده باد بی طرفی.
- (احمدی نژاد) بهترین به دنیان واقعاً.
مغز کلام: ولی کلاً می دونی این جمله به دهنم نمی چرخه. اصلا من از دستور زبان بدم میاد.
حاجیلو یک دفعه مثل هویج بر می گردد دماغش را می چسباند به شیشه ی دوربین:
- ب مثل بهترین، بهترین مثل آقای احمدی نژاد. خیلی متشکرم.
مغز کلام: ب مثل بسمال یزدی، ب مثل بی طرفی. حالا بذار یه تعریف بی طرف هم از تو بکنم. جیگرتو بخورم من هلوی تبریز.
- (احمدی نژاد) مثل ملت بزرگ ایران
مغز کلام: احمق ضایع، از قصد اینجوری از من تعریف کردی که به ملت القاء کنی که مجبورت کردن. خاک بر سرت کنن. این جا طرف گرفتی. طرف اون یکی ها رو. من فهمیدم.
- (حاجیلو) قربون شما، آقای دکتر من از بچگی عاشق شما بودم.
مغز کلام: قربونم بری. خوبی بهت نیومده. حالا تو بزرگتر از مائی، به دل نگیر. من باید بی طرف باشم.
- (احمدی نژاد) ما کوچیک شمائیم.
مغز کلام: مرتیکه تو اندازه ی آهوی مش حسن سنته، موهاتو رنگ کردی فکر کردی خیلی بچه ای؟ حالا جلوی دوربین زشته بذار یه ماچت بکنم.
- (احمدی نژاد) ماچ
مغز کلام: ولی خیلی بی طرف بودی. من تا حالا آدم به این بی طرفی ندیده بودم.
- (حاجیلو) ماچ.
مغز کلام: زنده باد بی طرفی.
آدرس دنبالک اين مطلب: http://www.doomdam.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/632
این مصاحبه بود یا یک برنامه کوتاه کمدی؟! واقعا" خودشون از خودشون خجالت نمی کشن؟!
Posted by: Haleh at May 19, 2009 09:15 AM
سلام سيد.چند روزيه يا شما كم كار شدي يا يه ايرادي توي فيس بوك شده كه ديگه نوشته هات برام ايميل نميشه.ضمنا من خودم مصاحبه حاجيلو رو با احمدي ديدم.قبل از اينكه بگه دكتر من از بچگي عاشقت بودم گفته بود:ب مثل بهترين...بهترين مثل احمدي نژاد.اميدوارم بزودي برگردي ايران.
Posted by: علي at May 19, 2009 08:39 AM