دوم دام دات کام

به تفصیل گفتن بماند بعد، مختصرا این موارد را باید بگویم:

1) گفته می شود حسین درخشان بخاطر سفر به اسرائیل و بدتر از آن جاسوسی برای اسرائیل زندانی و تحت بازجویی است. اگر چنین باشد، ما همه موظفیم از او دفاع کنیم. سفر حسین درخشان به اسرائیل علیرغم انتقاداتی که به او داریم، حق طبیعی او به عنوان یک ژورنالیست است و دولت حق ندارد او را که بطور صریح و روشن سفری به اسرائیل کرده و نه تنها نمی خواست چیزی از آن را مخفی کند، بلکه ناراحت بود که چرا همه از آن حرف نمی زنند، بازداشت کند. اگر بخاطر سفر به اسرائیل بازداشت است که سفر رفتن به اسرائیل که بازجویی ندارد، چه چیزی را می خواهند بدانند، او که روز روشن به اسرائیل سفر کرد و همه چیزش را اعلام کرد، اگر سفر به اسرائیل جرم است، دادگاهش را تشکیل بدهید و سه ماه زندانش کنید و تمام، بازجویی برای چیست؟ کسی که سفرنامه می نویسد که سفرش را پنهان نمی کند. و اگر هم متهم به جاسوسی است که اینها شوخی است، چطور ممکن است آدمی که برای اسرائیل جاسوسی می کند، این همه اصرار داشته باشد که از همه صحنه های جاسوسی اش عکس بگیرد. از همه اینها گذشته، سفر به اسرائیل از نظر جمهوری اسلامی جرم است، ما که جمهوری اسلامی نیستیم، ما باید از کسی که به این جرم دستگیر می شود دفاع کنیم.

2) به لحاظ انسانی، حتی اگر حسین درخشان علیه دیگران رفتاری غلط داشته باشد، تمام این مشکلات ناشی از رفتارهای غیرانسانی و ظالمانه دولت جمهوری اسلامی است. نفس اینکه کسی بخاطر مواضعش در یک جای دیگر دنیا، یا سفرش به یک کشور، و بازگشت به سرزمین خودش چنان به عسرت بیفتد که بازگشتش به زادبوم خودش تبدیل به آرزویی بشود که بخاطر رفتن به خانه پدری از او بخواهند اعتقاداتش را تغییر دهد، یا خودش چنین کاری بکند، شیوه ای است ظالمانه. این رفتار غیرانسانی که با بسیاری از هموطنان ما می شود و به صرف داشتن اعتقادی یا گفتن حرفی که در جغرافیایی دیگر گفته شده آدمی حق ندارد به سرزمین خودش برگردد، فاجعه و ظلم است. این چه معنی دارد که آدمی بخاطر اینکه به سرزمین خودش برگردد و مادر و پدرش را ببیند، باید ماهها بلرزد و بترسد و با اضطراب بازگردد و آسمان میهنش را با چشمانی ترسان ببیند؟ مگر ما ایرانی ها چه گناهی مرتکب شدیم که صدها هزار نفرمان حق نداریم به کشور خودمان برگردیم و باید هزار تاوان برای این حق طبیعی مان بدهیم؟

3) حسین درخشان، چه به زعم خودش تغییراتش حاصل اندیشه و بازنگری در چارچوب فکری اش بوده یا به زعم برخی از مخالفانش این تغییر رفتار، ناشی از اشتباهات او باشد، در هر حال حق دارد که تغییر کند و حق دارد که انتظار داشته باشد که تغییراتش را بپذیرند. دستگیری درخشان و حداقل ایجاد محدودیت برای او در 15 روز گذشته و به احتمال قریب به یقین اجرای بازجویی در مورد او، بی تردید فاش کننده همه دروغ هایی است که احمدی نژاد با صدای بلند در آمریکا گفته است. وقتی رئیس جمهور دروغگو اعلام می کند که مخالفان ما آزادی کامل دارند، یا مطبوعات ایران آزادی کامل دارند، باید پاسخ بدهد که وقتی نویسنده طرفدار دولت آزادی ندارد، وای به حال منتقدانی که دائم تهدید می شوند. دستگیری حسین درخشان فاش کننده تمام دروغ ها و فریب های شخص رئیس جمهور در حضور رسانه های آمریکایی و اروپایی است. و وقتی سفر افرادی مانند آقای سلامتیان یا امیر احمدی با نظارت نماینده دولت و بدون مشکل برگزار می شود، دولت نمی تواند مسوولیت سفر حسین درخشان را نپذیرد.

4) بی تردید من و دوستان من منتقد جدی حسین درخشان هستیم، ممکن است که فردا او را آزاد کنند یا خودش اعلام کند که رفته بود سر کوچه ماست بخرد و طول کشید تا برگردد. اگر در آن حالت او دوباره به برخوردهای قبلی اش ادامه دهد، ما دوباره به نقد رفتار او می پردازیم. اما امروز و در این وضع، کاری که با او می کنند، شرم آور و غیر انسانی است. ما موظفیم، چه خودش بخواهد و چه نخواهد از او دفاع کنیم. حسین درخشان مصداق بارز دروغ گویی رئیس جمهور در مورد آزادی در کشور است.

من بیشترین مقالات و مطالب را با چشم باز و با آگاهی کامل علیه درخشان نوشتم، با علم به این در خودم می بینم و از همگان می خواهم که در این شرایط به دولت فشار بیاورند تا درخشان آزاد شود. تجربه تلخ بی پناه ماندن سیامک پورزند، مثل طوق لعنت دور گردن نیروهای سیاسی و روشنفکران ماست، ما از پورزند دفاع نکردیم و بخاطر همین که هیچ کس از پورزند دفاع نکرد، یک سال او را در فراموشخانه بازجویی های حقیر و رذیلانه نگه داشتند. نگذاریم این داستان تکرار شود.

منتظریم که درخشان بزودی آزاد شود. اگر این اتفاق بزودی رخ ندهد، آنوقت تکلیف ما با این رفتار ظالمانه ماجرایی دیگر است.

ابراهیم نبوی
سوم آذر 1387