دوم دام دات کام

در آشپزخانه کوچک خانه
در نامه هایم، من خاتمی را لخت کردم
در آشپزخانه
من فائزه و فاطمه و هر نوع رفسنجانی دیگر را
با رنده و چاقو، قیمه قورمه کردم
در نامه هایم، اصلاح طلبان را
به زباله دانی آشپزخانه ریختم
لابلای روزنامه های پاره پاره چپ، قلم های ته کشیده راست

در آشپزخانه پرشور من
شکر خوردن آسان است
شکر پاش همییشه روی میز است
و ما مرض قند نداریم، مرض شکر خوردن داریم
در آشپزخانه من شورش می کنم
و شورش را در می آورم
و همه چیز در آشپزخانه من شور می شود
حتی اگر آشپز فقط خودم باشم
نامه های من شورش می کنند،
و هر چه بیشتر شکر می خورم
آنها تلخ تر می شوند
و بیشتر شورش را در می آورم

در آشپزخانه، من دشمنان انقلاب را
بر تخته گوشت تاریخ
من تکه تکه تکه می کنم
و هر که را که کله اش بوی قورمه سبزی بدهد
پوستش را می کنم
و حسابی می شورمش
و می گذارمش کنار، توی سطل زباله دانی تاریخ

در آشپزخانه، دستور آشپزی به من الهام می شود
مقداری ضد انقلاب خرد شده را
با اصلاح طلبان پوست کنده شده
و تعدادی جاسوس که در اوین توی نمک خوابانده اند
مخلوط می کنم
و تندترین و تلخ ترین مزه ها را به آنها اضافه می کنم
و آنقدر روی آتش می گذارم
تا چون کمونیست ها سرخ شوند
البته بهتر است خوب فشارشان بدهید
تا قبل از پخته شدن اعتراف کنند

من، دستی از دور بر آتش ندارم
دست من همواره بالای آتش است
و دستم دائما می سوزد
و قبلم برای اسلام آتش می گیرد
و جگرم سیخ سیخ کباب می شود
وقتی دست هایم تاول می زند
نامه های تند را می نویسم

اکنون غذا آماده است
حضرت آیت الله نورانی!
از نیویورک خوش آمدید!
ای معجزه هزاره سوم!

در آشپزخانه
من بادمجان ها را دور قاب چیده ام
بفرمائید! نوش جان

نازلی احساس( معصومه مستشار)

این شعر، بخشی از برنامه ابراهیم نبوی در « از این ستون به آن ستون» زمانه بود که هفته گذشته پخش شد.