شنبه 31 شهریور 1386
شنبه 31 شهریور 1386
در روزنامه جامعه، یکی از قواعد نوشتن این بود که هر کسی با نام خودش بنویسد و از اسم مستعار استفاده نکند. اگرچه این موضوع می توانست برای افراد خطرناک باشد، اما فواید چندی داشت که به نظر من همین سیاست باعث شکوفایی نسلی از نویسندگان و سیاستمداران در کشور شد. چرا که گروهی تربیت شدند که چون با نام خودشان می نوشتند، مسوولیت کیفیت و مسائل حقوقی اثرشان را هم عهده دار می شدند و از سوی دیگر تعداد افرادی که با قدرت و مسوولیت پذیری می نوشتند، افزون می شد. و چنین نیز شد. بسیاری از این نسل افرادی شدند که با ادامه کارشان به عنوان نویسنده ای مسوول مجبور شدند مواظب کیفیت اثرشان و پاسخگوی نوشته شان به خواننده باشند.
تعین پیدا کردن و تشخص یافتن فرد به عنوان نویسنده ای که نوشته هایش در گذشت زمان اعتبار یافته و مورد اعتماد و وثوق دیگران است، باعث می شود تا تعداد گروههای مرجع و صاحبان نظر و رای افزایش یابد و این به گسترش جامعه ای چند صدایی کمک می کند. بخصوص اینکه معیاری مانند زمان فرد را به آزمایش می گذارد، در گذشت زمان کسانی که اعتبار کلام و سخن شان را نتوانند حفظ کنند، خود بخود مرجعیت خود را از دست می دهند. و هر چه تعداد این افراد و گونه گونی آنان افزایش یابد، طبیعی است که دسترسی و انتخاب سهل تر می شود و سهولت انتخاب و دسترسی به معنای گسترش آزادی است. به این معنا، من فکر می کنم وجود افرادی که نامی واقعی یا استعاری دارند و افراد می توانند به اعتبار آنان نیز نوشته ای یا لینکی را بازدید کنند یا به آن رای بدهند، کمک می کند تا جامعه مجازی نیز دسترسی بهتری به اطلاعات پیدا کند.
در بالاترین، هرچه اسامی کاربرانی که به اعتبار انتخاب بهترشان مورد توجه کاربران قرار می گیرند، افزونی یابد، بی تردید باعث می شود تلاش برای نام یافتن و کسب اعتبار نیز افزایش یابد. این امر ممکن است در ابتدا به نظر چندان جالب نیاید، چرا که همیشه ما را متاثر از نام های شناخته شده نشان می دهد، در حالی که تجربه بالاترین عکس این نظر را اثبات می کند، اولا: بسیاری از افرادی که در بالاترین شناخته شده هستند، کسانی هستند که در همین چند ماه و در همین رسانه شناخته شده اند و ثانیا: مرور بهترین لینک ها نشان می دهد که اکثر کاربران شناخته شده، نیستند که پر بیننده ترین لینک ها را می گذارند. به همین دلیل من معتقدم سیاست حذف نام کاربر روش مفیدی برای بهتر شدن و بالاتر رفتن کیفیت بالاترین نیست.
می خواهیم مواردی را برای به کاربران بالاترین پیشنهاد کنم.
1) کاربران از طریق پرداخت حق استفاده مالی در اداره بالاترین شریک شوند، این پرداخت می تواند بصورت سالانه صورت بگیرد. در حالت بهتر، می توان بخشی از سهام بالاترین را ارزیابی مالی کرد و به کاربرانی با شرایط مشخص فروخت، مثلا کاربرانی با سابقه ای به میزان فلان مدت یا حداقل امتیاز فلان قدر یا.... بتوانند سی درصد سهام را که هر کدام به فلان مبلغ است خریداری کنند.
2) قوانین بالاترین در یک حالت تعریف شده است، مثلا این که بالاترین محل گفتگوی سیاسی یا فعالیت سیاسی نیست، یا مثلا بالاترین نباید به سویی برود تا در ایران فیلتر شود یا بالاترین یک وب سایت زرد نیست و ... اما در برخی موارد مثل حذف نام کاربر، این امکان وجود دارد که یک رفراندوم اینترنتی در میان کاربران صورت بگیرد و اگر کاربران تشخیص می دهند که نام کاربران مخفی نماند، چنین کنیم. یا برای مثال دادن منفی به عنوان یک روش حذف دیگری یا دیگران، اگر از حد خاصی بگذرد، کاربران حق داشته باشند منفی های بی دلیل را گزارش بدهند و علیه کسانی که بدون دلیل مشخص و موجه منفی می دهند، شکایت کنند. در این حالت نیز یک هیات منصفه می تواند از سوی کاربران انتخاب شود و نظر هیات منصفه در رای دادن در نظر گرفته شود. به نظر ما بسیاری از امور بالاترین می تواند بصورت دموکراتیک و انتخابی در میان کاربران اتفاق بیفتد که قطعا این واقعه به دموکراتیزه شدن این وب سایت کمک می کند.
3) بالاترین یک رسانه دموکراتیک است، حفظ آن برای همه کسانی که شب با دیدن آن به خبرها و نظرها و دیدنی ها و شنیدنی ها احساس می کنند زنده اند و روزها به امید وارد شدن به این رسانه از خواب بیدار می شوند، لازم است. ما به این رسانه مثل هر رسانه دموکراتیک دیگری نیاز داریم، ممکن است ماهیت آن با تمام آنچه ما می خواهیم سازگار نباشد، اما از بین بردن آن با رفتارهای محدود کننده، سانسور کردن دیگران، یا کاهش دسترسی دیگران به این رسانه نادرست است. تحمل دیگران از یک سو و حضور قابل تحمل مان از سوی دیگر به عمر این رسانه کمک می کند.
4) ما معمولا به چیزهای زیادی نیاز داریم، مثلا به تشکیل احزاب، داشتن تلویزیون، رسانه مناسب سرگرم کننده، مکانی برای ابراز نظر یا ابراز وجود، تاثیرگذاری بر دیگران، کسب هویت و داشتن نام و حیثیت قابل توجه و.... اما یادمان باشد که همه اینها از یک رسانه که برای کارکردی خاص ساخته شده است، حاصل نمی شود.
این پیشنهادات آغاز مجموعه ای از پیشنهادات برای بالاترین است، برای بهتر شدن این رسانه که دوستش داریم. از کسانی که با این رفراندوم موافقند می خواهیم نام شان را در نظرها بگذارند....
ابراهیم نبوی، کوهیار گودرزی
30 شهریور 1386
آدرس دنبالک اين مطلب: http://www.doomdam.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/314