چهارشنبه 14 شهریور 1386
این یک دعوتنامه اختصاصی نیست و البته که دعوتنامه عمومی هم نیست. این یک دعوتنامه است برای دوستانی که می نویسند و دوست دارند با خوانندگان شان گفتگو کنند و شاید بدشان نیاید که در این مجادله گاهی نظرشان را هم تغییر دهند. من از طرف خودم از دوستانی مثل آقای احمد زیدآبادی، عباس عبدی، عیسی سحرخیز، اکبر گنجی، امیر محبیان، محمد قوچانی، شادی صدر، مسعود بهنود، نوشابه امیری، نیک آهنگ کوثر، مصطفی فقیهی، احمد شیرزاد..... و بسیاری دیگر از دوستان دعوت می کنم به بالاترین بیایند، در بخش نظرات نوشته های شان حاضر شوند و احتمالا در روز یک ساعتی را به پاسخ گفتن یا خواندن نوشته های اعضای بالاترین بگذرانند.
ممکن است دوستان چنین وقتی نداشته باشند، اما من چون همکار نویسنده شما هستم و هر روز هم می نویسم می دانم که این کار دشوار نیست. و مطمئنم که فواید آن بسیار است، مثلا شما می توانید ببینید که جوانی که همسن بچه شماست با پررویی تمام شما را نقد می کند و اتفاقا حرف هایش هم درست است. یا برای مثال می توانید با گنجینه بی پایانی از آدمهای متفاوتی مواجه شوید که در تمام شهرهای جهان با دقت مسائل ایران را دنبال می کنند و چه بسا که نوشته های شما را هم خوانده اند. و می توانید نوشته های تان را اصلاح کنید، بسرعت معایب کارتان را برطرف کنید و یا بخوبی بر دیگران اثر بگذارید یا از آنان اثر بپذیرید.
بالاترین یک امکان بسیار خوب برای حضور صاحب نظران و مواجهه آنان با نظرات واقعی افراد است. البته اگر طاقت شنیدن نظر مخالف تان را ندارید این کار را نکنید، اما اگر این کار را کردید یادتان باشد که باید مدتی به دیگران فرصت بدهید تا هرچه دل تنگ شان می خواهد به شما بگویند، یک چای با هم بخورید و بعد پسرخاله همدیگر شوید.
آمدن به بالاترین کار ساده ای است، البته من حدس می زنم شما همین دوروبرها باشید و تقریبا می دانم که این نوشته ها را می خوانید. اگر هم نمی خوانید از این پس این کار را بکنید. اگر به حرف من گوش می دهید با نام واقعی تان یک شناسه انتخاب کنید و در پروفایل تان هم نام واقعی تان را بنویسید. البته یک هشدار از حالا به شما می دهم، مواظب باشید به بالاترین معتاد نشوید.
من در این نوشته از دوستان بالاترین می خواهم کسانی را که دوست دارند، در بخش نظرات دعوت کنند تا در بالاترین حاضر شوند.
ابراهیم نبوی
15 شهریور 1386