دوم دام دات کام

اول: به استقبال انتخابات برویم.
چون نتجه تحریم را دیدیم
دوم: علیرغم همه تجربه های تلخ به اصلاحات فکر کنیم.
اگه امثال مشارکت و مجاهدین انقلاب یه کم کوتاه بیان شرایط با قبل خیلی فرق خواهدکرد چون بیش شک حکومت کوتاه میاد و شاهد اونطور دوگانگی نخواهیم بود؛ اصلاحات داخلی باز هم میگم سالمترین،امیدوار کننده ترین، راه است و در عین حال کمترین تلفات رو خواهد داد؛
پنجم:نیروی خود را در جهت سامان دادن یک حرکت ضد جنگ در جهان و مدافع حقوق بشر در داخل سازمان بدهیم.
ششم: در هر حال به فکر پیوستن غیرارگانیک رسانه های بیرون از ایران باشیم و در کنار آن تشکل ایرانیان بیرون را برای حمایت از داخل سامان بدهیم. ( پنجم و ششم رو با هم میگم) : عملیست سخت نیکو اگر بتوان عملی نمودش!
حداقلش اینه که رای ایرانی داخل و خارج به نزدیک میشه، نه اون تندروی داخلی فکر میکنه اینها همه مزدور امریکان، نه اونی که از وضع فعلی راضی نیست راه های پرخرجی مثله به انتظار فروپاشی نشستن رو در پیش میگیره؛
کدوم عقل سلیمیه که به فکر کنه اگه بشه مشکل رو از داخل حل کرد (اگه بشه؛) به بره بیرون و اونم پیش کسی که به هر حال هدفه خودش رو هم داره دیگه؛ ( در مورد رسانه ها و وضع تقابلشون با ایران وضع حقوق بشر، استثنا حسین درخشان حرف نسبتا قابل قبولی زد!)
هفتم: رسانه های اینترنتی را برای یک حرکت گسترده و با برنامه ریزی به هم نزدیک کنیم و از اصطکاک آنها بکاهیم. این کار نیاز به یه ریش سفید داره با مقبولیت بالا بین همه ( آقای نبوی دیگه باید ریشم بذارید!) که حاضر بشن این کار رو به سرانجام برسونن؛ اگه در عملی کردن 3 مورد اخیر شما بتونید قدمی بردارید و حمایت عملی بکنید به قول خودتون 1در دنیا 1000 در آخرت اجرتون خواهد بود؛ چون همانطور که بالا گفتم گفتمان جدید و بی سابقه ای شکل میگیره که میتون دوای دردهای ما باشد، امیدوارم این کار رو با جدیت ( مثل پروژه بایکوت درخشان) پیش بگیرید!
هشتم: راهی برای ایجاد یک صندوق ملی برای کمک مالی غیر خارجی و از ایرانیان بیرون و داخل برای اداره رسانه های آزاد و خبررسان پیدا کنیم.
این مورد هم در راستای موارد بالا و تنش زدایی بسیار میتواند به کمک اصلاح امور بیاید ولی چون نه رسانه ایی دارم و نه خارج نشین، کاری نمیتوانم کرد و تنها چشم به دستان شما و آنچه از سرش خواهد چکید دارم؛
امیدوارم همین؛

ما راهی جز گذر از این شرایط نداریم هم آمریکا و هم ایران دچار بحران رهبری است هردو حکومت بازیکنان خط مقدم خودرا از دست داده است بعد عظیم و خورد کننده رسانه های مستقل اینترنتی یخصوص یو تیوب در افشای سیاهکاریهای هردو رژیم افکار عمومی مردم را فارغ از سانسور گسترده دو نظام بسوی تغیری بنیادی راهبری میکند در این میانه بلاشک آمریکا پس از بوش از آن دمکراتها خواهد شد و احتمالا هر دو مجلس در سمت و سوی بازنگری جدی سیاست خارحی آن کشور و توجه بیشتر به نو سازی پیکره پیر آمریکا حرکت خواهد کرد وما محاکمات جنجالی فراوانی را پس از بوش شاهد خواهیم بود
اما در ایران وضع به گونه ای دیگر است یورش ژنرالهای بیکار سپاه و بسیج به طرف مراکز سنتی قدرت و بخصوص نبض اقتصادی ایران یعنی بازار و نفت هشدار گزنده ای برای ملایان پیری است که تا آخرین نفسها به صندلی ریاست های چند گانه چنگ زده اند مشکینی آخرین نمونه از حرص طلبه های دیروز قم و قارونهای امروز نیست جنتی خود را برای ابد به کرسی ریاست شورای نگهبان دوخته است سید علی خامنه ای هم تاج از سر برنخواهد داشت و اما بازار که موتلفه و عسگراولادی مسلمان ملک التجار آنست در این گیرودار همچون گربه مرتضی علی در تلاش برای بالانس کامل در مصاف سپاه وبسیج و آخوندهای پیر قدرتمدار است تا این لحظه تلاشهای مزبوحانه احمدی نژاد با حرافی و هزینه سازی های خطرناک برای ملت و چپاول وتاراج ثروت ملی در این سو و آنسوی مرزهای ایران نتوانسته است باند رهبری ایران را به قبولیت وجودی نظامیان بیسوادی که تنها یادداشتهای مچاله شده روزهای جنگ را در جیب دارند درعرصه سیاسی قانع سازد بی تردید اتحاد شفاهی رفسنجانی خاتمی و شاهرودی در صورت زنده ماندن تا انتخابات میتواند با چرخشی ۱۸۰ درجه بسوی تلطیف آب وهوای سیاسی اجتماعی ایران که فعلا بر اثر بوی مشمئز کننده و تهوع آور باند فاشیست سیاهکار رایجه خوش بسرگیجه شدیدی دچار شده است حرکت نماید

با سلام
واقعا تشخیص اینکه چه اتفاقی خواهد افتاد کار دشواری است. اما ترس من از این است که دولت و طرفدارانش در صورت ناکامی بخواهند قواعد بازی را بر هم بزنند. اتفاقا عده ای وضعیت را مانند سال 57 می بینند و معتقدند که باید حکومت به بن بست برسد در آن صورت گردن به رای مردم می نهد اما خوشبینانه ترین مورد این است. حالا من از شما سئوالی دارم و آن این است که آیا اگر حکومت به بن بست برسد دست به سوی مردم دراز می کند یا نه؟ و اینکه اگر این اتفاق بیافتد آیا شما و کسانی که در ج.ا به زندان رفته اید حاضرید حکومتگران را ببخشید یا نه؟ آقای نبوی عزیز ممنون میشوم نظر شما را بدانم.

سلام آقای داور
1. به نظر من دولت نه تنها به استقبال بحران رفته بلکه خود نیز از همان ابتدای تشکیل در حال بحران آفرینی بوده(اصولا انتخاب شدن و رای آوردن چنین تفکری چیزی جز لحران نیست. )اگر به گذشته نگاه کنیم
از همان ابتدای پیروزی انقلاب تا جایی که سن و همچنین حافظه من یاری میدهد همیشه بحران جزئی از نظام اسلامی بودهو جمهوری اسلامی با بوجود آوردن بحرانهای مقطعی یا استفاده یا سوء استفاده از هر شرایط ویژه ای حکمرانی خود را تا کنون ادامه داده است.(بحران مجاهدین جنگ 8 ساله و.... و بعد از جنگ تهاجم فرهنگی دشمن دگر اندیشان قلم به دستان مزدور و در این روزگار مانتوهای تنگ و اراذل و اوباش) پس میتوان گفت مردم ما عادت دارند به این بحرانهای هر روزه .
نکته جالب اینجاست که شما طوری در مورد آینده حرف میزنید که انگار قرار است اتفاق تازه ای رخ دهد
این دولت یا هر دولت دیگری که بر سر کار باشد در نهایت تن به مصلاحه ای مفتضحانه با شیطان بزرگ خواهد داد و چنان امتیازات را در طبق اخلاص به آنسوی میز پیشکش میکند که گلستان و ترکمانچای در مقابلش اقداماتی ملی و وطن پرستانه خواهد بود.از درگیری دولت با مجلس گفتید این نظر شما همانند زندانیست کم تجربه که وقتی میان دو بزجو یا زندان بان قرار میگیرد و یکی را در ظاهر نرم تر میابد سخن به شکوه از دیگری میگشاید
غافل از این که هر دو سر در یک آخور دارند
آقای نبوی عزیز برادر بزرگ من پدر من کدام مجلس کدام پارلمان منظور شماست. آیا مجلس هفتم را با پارلمان سوییس یا بلژیک یا حتی ترکیه عوضی گرفته اید یا واقعا ایمان دارید به این نمایندگان که خانه ملت را خانه دوم و حیات خلوت آقا و کلوب دستمال کشان ایشان کرده اند ما ملت ممکن است ساده باشیم ممکن ممکن است بی لیاقت و بیتوجه باشیم اما خر نیستیم
پس سادگی را کنار بگذارید . مجلس مداحان پست تر و پایین تر از آن است که دغدغه ملت در آن باشد.

هنوز به انتخابات امیدواری؟ خنده دار است گاهی فاصله طنز و جدی شما اصلن مشخص نیست. گیرم 300 اصلاح طلب هم وارد شوند گیرم همه شورای نگهبان و قوه قضاییه هم دوم خردادی شوند. وقتی در این دیار کیهان تصمیم ساز و آقا تصمیم گیرنده و صادر کننده حکم حکومتی است اصلاح طلبی یعنی پشم!!
ورود خاتمی و هاشمی !!!! آقای نبوی عزیز بس کنید ترا بخدا حالا خاتمی آری با شما موافقم که کمی ذلش پیش مردم است. اما اکبر هاشمی مگر همان عالی جناب سرخ پوش نبود. مگر همان قاتل اقتصاد و پدر خوانده مافیا و متخصص سدهای سوراخ نبود. حالا شده است پدر دموکراسی ایران یا ماندلای ایران؟
سید عزیز شما دیگر چرا ؟ سیاست بازی و بند بازی تا کی؟ آقایان مورد اشاره شما چند بار به فضای موجود دیتگیری ها اعدامها و فضای گند اجتماعی اعتراض کردند که فردا بخواهند نجات بخش وآزادی خواه باشند؟
تکرار اشتباهات تا کی؟ تکرار افکار پوسیده تا کی؟
آقای نبوی چرا قبول نمیکنید چرا به این سیستم انقدر امید دارید؟
شما که خود بهتر میدانید چه خبر است من از اپوزوسیون خارج کشور نیستم از هیچکدامشان هم خوشم نمیاید( این رااز آن بابت گفتم که اگرخواستیدانگ اپوزوسیون مافنگی خارج نشین بزنید)من از داخل ایرانم
اما این رژیم را هم قبول ندارم
وضعیت ما و اپوزوسیون داخل و خارج مانند یک تیم فوتبال نامدار است مثلا اگر بخاطر داشته باشید فرانسه پیش از جام 98
فرانسه بازیکنان خوبی داشت آن زمان
همه هم بزرگ و کله گنده بودند مثل اریک کانتونا اما این تیم در هیچ جام و مسابقه ای موفق نبود و نتیجه نمیگرفت تا این که نسل جدیدی وارد این تیم شد
کسانی مثل زیدان که به نظر من اعتماد بنفس و روحیه قدرت طلبی را به همه فرانسوی هابازگرداند. و فوتبال نیمه جان آنها را زنده و سرحال کرد.
حالا ما هم مانند تیم فرانسه آخر دهه 90 نیاز به یک جوانگرایی انقلابی و نیاز به یک رهبر با هوش خونسرد با اعتماد به نفس جوان و تکنیکی و در خدمت تیم مانند زیدان داریم.

بهترين كار اينست كه من و امثال من كه تجربه و دانش سياست و اقتصاد و ...را نداريم كمتر حرف بزنيم و بيشتر گوش كنيم:‌پنبه را از گوشمان در بياوريم و در دهانمان فرو كنيم. همين خود بزرگ‌ بيني هاي ما باعث اين بدبختي‌ها شده است.
من يك زمين‌شناس هستم. اگر در اين مورد سوالي داشتيد با كمال ميل نظر مي‌دهم اما در مورد اين چيزهايي كه پرسيده‌ايد تخصص ندارم. دوست دارم نظر متخصصين اين امور را بدانم.