دوم دام دات کام

زندگی شاید خیابان دراز است که هر روز مردی با بیل از آن می گذرد
مردی که شاید زیر لباسش چماقی طولانی دارد
و شاید پرچمی را آتش می زند
من با چشمان خودم پرچم را دیده ام
و کور شوم اگر دروغ بگویم
و من در زمانی که کودک بودم
پرچم ایران را چند بار نقاشیدم
و من می دانم که پرچم ما سرخ و سفید و سبز است

سرخ و سفید و سبز
سرخ همچون قلب عاشق من
سپید چون روحی که ملافه ای رویش انداخته است
و سبز مثل چمن هایی که گاوهای عاشق می خورند
من می دانم که پرچم ایران را زمانی شیری و خورشیدی بوده است
شیرش را کودکی بازیگوش خورده است
و خورشیدش زیر ابری نهان شده است
و زمانی که شیر و خورشید بود
زمان شاه خائن بود و عقل من نمی رسید
و فکر می کردم عل اصغر
کتاب سرمایه کلفت مارکس را
که انتشارات گوتنبرگ آن را چاپ کرده بود
خوانده است
و آشنایی ما از همان جا آغاز شد
از آن همه کلفتی و ضخامت
ولی آه، افسوس!
عل اصغر آن را نخوانده بود
و فقط، فقط یک بار آن را دیده بود

و عل اصغر اگر کتابی با آن کلفتی را بخواند
تا یک ماه سرش درد می گیرد
استامینوفن کدئین دار، استامینوفن

و من می دانم پرچم کشور ما
در پاریس و لندن و نیویورک
نه شیر دارد و نه خورشید و نه شمشیر
و من می دانم که پرچم کشور ما
در نازی آباد و علی آباد و هرجا که آبادگران هستند
که دلم برای آنجا تنگ شده است
و هر چه تلاش می کنم گشاد نمی شود
سبز است و سرخ است و سفید است
و وسط آن یک گردالی است که مثل سرچنگال است
آه، چنگال، چنگال!
و می گویند که نام الله را آن طوری نوشته اند
و من هر چه سعی می کنم نمی توانم آن را بخوانم

من می دانم که دور پرچم ایران الله اکبر نوشته شده است
و من می دانم الله اکبر یعنی خدا بزرگ است
و پرچم ما هم می داند که خدا بزرگ است
ولی من می دانم که روی پرچم ایران لا اله الا الله ننوشته است
من لا اله الا الله را ندیدم
و هر کسی آن را دیده است کور شود اگر من دروغ بگویم
و من دیدم که روی پرچم عربستان نوشته است لا اله الا الله
و پرچم آنها سبز است
و من می دانم که ما عربستان نیستیم
و بالعکس

آه! ای آن که از افق های دوردست می آیی
برای من ای مهرورز چراغ بیار
و شاید پروژکتوری بزرگ
یا چراغ قوه ای قوی
یا هاله ای از نور
تا با دقت نگاه کنم و ببینم
لا اله الا الله مان کجاست؟

من یک بار سرود جمهوری اسلامی را
وقتی که تازه سه سال از انقلاب گذشته بود
به اشتباه خواندم
و معلم امور تربیتی مدرسه
بخشی از جغرافیای دامن من را
بر سرم کشید
و به من نمره شش ممیز بیست و پنج صدم داد
من کودکی بودم و نمی دانستم
اما او رئیس جمهور است و نمی داند
پرچم کشورش کدام پرچم است
او نمی داند به کدام پرچم قسم خورده است
و ای کاش من هم یک رئیس جمهور بودم
با یک نمره بیست
امروز احساس من جای دیگری است

نازلی احساس( معصومه مستشار)
مرداد 1386

این شعر در برنامه این هفته از این ستون به آن ستون ابراهیم نبوی در رادیو زمانه خوانده شد.