پنجشنبه 17 اسفند 1385

هشتم مارس

zanestan-image.jpg

برگزاری روز جهانی زن حق همه آدمهاست. چه زنانی که حق دارند از حقوق برابر برخوردار باشند، چه مردانی که با حمایت از حقوق از دست رفته زنان، می توانند بخشی از ستمی را که به آنان روا داشته اند و روا داشته ایم، جبران کنند. البته، ما مردان ایرانی، می توانیم سرمان را پائین بیندازیم و بدون اینکه به روی خودمان بیاوریم از حقوقی که قانون و حکومت در اختیارمان قرار داده استفاده کنیم و بگذاریم تا نیمی از هموطنان و انسانهایی که در کنارمان زندگی می کنند، خودشان با چنگ و دندان از این حق از دست رفته دفاع کنند.

اما و هزار اما که این سرنوشت خوبی برای خواهران و همسران و دختران و مادران مان نیست. زنان ایرانی، در مسابقه ای نابرابر، در تمام حوزه هایی که مجاز به ورود بودند نشان دادند که جدی تر، پایدارتر، عمیق تر و مسوولانه تر از مردان هموطن شان به کردار و پندار و گفتار آمده اند. ما مردان ایرانی نه بخاطر ظلمی که در تمام این سالها به جنس دیگرمان کرده ایم، بل، بخاطر سکوت رضایتمندانه ای که ناشی از برخورداری ما از این قوانین ناعادلانه است، مسوولیم. ما هرچه خواسته ایم کردیم، چون قانون به ما اجازه داده بود. و کسی هم نمی توانست ما را محاکمه بکند، ما فقط از چیزی استفاده کردیم که قانون گفته بود، ما مردان خوبی بودیم.

حالا دیگر ما نباید این حق را بخواهیم. چون حق ما نیست، نیست و نبوده است. و حالا دیگر به تمام زنان وطن مان مدیونیم، به مادرانی که حتی نگهداری از فرزندانی که خود زاده اند را ندارند، به همسرانی که برای جداشدن از مردانی که می توانند با برخورداری از قانون هر بلایی را به سر همسرشان بیاورند، باید به دنبال هزار دلیل و مدرک بگردند. به زنانی که در عشقی برابر می توان آنان را به ضربه های سنگ کشت، اما معشوق شان می تواند در سپر قانون می تواند هزار مامن برای خود بجوید، به دخترانی که برای هر سفری باید اجازه پدرشان را بگیرند، حتی اگر پدر سواد اجازه دادن نداشته باشد و دختر برای تحصیل در عالی ترین رشته تحصیلی به عالی ترین دانشگاه دنیا برود. ما در مقابل همه این زنان مسوولیم، مایی که اگر هیچ قدرتی که نداشتیم، قدرت زور گفتن به زنان وابسته مان را داشتیم و داریم.

ما مدیونیم، هم مدیونیم و هم مقصریم، ما در رنجی که بر زنان کشورمان کی رود بیش از همیشه مقصریم. هرکس به اندازه ای، هر کس به شکلی.

هشتم مارس روز زنان است. زنان ایرانی سال گذشته برای برگزاری این روز از دست پلیس کتک خوردند و امسال تقریبا همه زنان فعالی که قصد برگزاری مراسم را داشتند، دستگیر و زندانی شدند. پیام این حرکت این است که این زنان اصلا قصد شوخی ندارند و بر سر حرف خود ایستاده اند. حالا دیگر ما مجبوریم که کنار آنها باشیم. باید بگوئیم و اثبات کنیم که ما نیز مانند آنان با قوانین ضدزن مخالفیم. امروز باید در کنار دوستان مان حاضر باشیم، برای خودمان، برای همسرمان، برای مادرمان، برای خواهرمان، برای دخترمان و برای کشورمان.

امروز ساعت دو تا سه بعد از ظهر، روبروی مجلس. زنان بزرگ کشورمان را تنها نگذاریم.
هشتم مارس، 17 اسفند 1385

روزنوشت | بازگشت به صفحه اول

دنبالک

آدرس دنبالک اين مطلب: http://www.doomdam.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/204