دوم دام دات کام

برنامه دانشگاه هاروارد هم مشخص شد. روز یک شنبه آینده، دوازدهم نوامبر، ساعت 6.5 بعدازظهر در دانشگاه هاروارد در شهر بوستون برنامه استندآپ کمدی را در سالن فیزیک این دانشگاه برگزار می کنم، یعنی همان جایی که قبلا برنامه اجرا کردم. یک روز بعد هم یک سخنرانی جدی خواهم داشت. یعنی در روز دوشنبه، سیزدهم نوامبر، ساعت هفت بعد از ظهر، سخنرانی با موضوع « زبان و تفاهم در گفتگوی سیاسی ایران» در هاروارد برگزار می شود.

سخنرانی در دانشگاه هاروارد البته کار خیلی سختی است، اما مطمئنا از طنزنویسی در مورد سیاست ایران سخت تر نیست، من این حرف را به این دلیل می زنم که در این زمینه نیز مثل صدها زمینه دیگر تخصص دارم و این طور نیست که بدون دلیل چیزی را بگویم.

برای کسانی که ممکن است دور از جان و خدای ناکرده به سخنرانی جدی من علاقه داشته باشند، خلاصه آنچه را که در این دانشگاه خواهم گفت، در اینجا به اطلاع خوانندگان می رسانم. از همین جا از کلیه دوستان اینترنتی خواهشمند است موضوع را به اطلاع هر کسی که دوست دارند برسانند.

خلاصه سخنرانی « زبان و تفاهم در گفتگوی سیاسی ایران»

تحرک شدید اجتماعی در ایران باعث شده است که زبان فارسی در سالهای پس از انقلاب دچار تحولات فراوان شده و این تحولات در گروههای اجتماعی مختلف ایرانی که پراکندگی جغرافیایی دارند، منجر به سوء تفاهم های فراوان شده است. از یک سو ورود واژه های بیگانه از زبان های عربی و انگلیسی به زبان عامیانه، خلوص زبان فارسی را از بین برده و از سوی دیگر وقایعی مانند انقلاب، جنگ، مهاجرت داخلی و مهاجرت بین المللی باعث تشتت زبانی در میان گروههای مختلف اجتماعی و سیاسی شده است. زبان مخفی و زبان خیابانی نیز به دلیل فاصله زبان رسمی رسانه های دولتی و زبان ایدئولوژیک حکومت با زبان عامیانه، رشد کرده است. چنین است که زبان حکومت، زبان مهاجرین، زبان مردم پایتخت، زبان مردمان شهرهای کوچک و زبان پدران و فرزندان روز به روز از هم فاصله می گیرد و درک مشترک از زبان فارسی روز به روز کمتر می شود. این مسائل را در موضوعات زیر می توان روشن کرد:

اول: چون زبان حکومت زبان ایدئولوژیک و فضای سیاسی غیردموکراتیک است، زبان مخفی روز به روز رشد می کند.

دوم: زبان مهاجرین در طول 27 سال گذشته روز به روز با زبان رایج در سرزمین ایران فاصله می گیرد و به همین دلیل مهاجرین از درک آنچه مردم داخل کشور می گویندعاجزند و مردم ساکن ایران نیز نمی توانند زبان مهاجرین را بفهمند.

سوم: به دلیل تفاوت رشد اجتماعی در مناطق مختلف ایران، فاصله زبان ها و گویش های محلی با زبان ملی و زبان خیابانی روز به روز بیشتر می شود.

چهارم: زبان ادبی، زبان محاوره، زبان رسمی و زبان مخفی روز به روز از هم فاصله می گیرند.

پنجم: به دلیل زایش کلمات مختلف و تغییر معانی واژگان در طول تحولات اجتماعی، درک هر گروه اجتماعی در پراکندگی های مختلف جغرافیایی و سیاسی و اجتماعی باعث اختلاف در مفاهمه میان گروههای اجتماعی می شود و امکان درک مشترک از کلمات ظاهرا مشترک روز به روز کمتر می شود.

من تلاش می کنم تا آنچه در قالب گفته های بالا آمد، در یک گفتار کوتاه یک ساعته بیان کنم.