دوم دام دات کام

آگاهان پس از چندین هفته بحث و تبادل نظر دلایل زیر را برای تعطیلی های اخیر پیدا کردند:

اول: با توجه به اینکه مردم ایران حدودا در طول سال بیش از صد روز تعطیل رسمی دارند و در روزهای کاری هم حوصله رفتن سرکار ندارند و وقتی هم سرکار می روند، حوصله کار کردن ندارند و خسته می شوند و به همین دلیل دائما به هم می گویند خسته نباشید، برای اینکه مردم اوقات فراغت بیشتری داشته باشند و در این اوقات به فکر فراهم کردن امکان گذران اوقات فراغت بیفتند، لذا تعطیلات مذکور اعلام شد.

دوم: بطور طبیعی اگر فکر کنیم، می بینیم که بیش از شصت درصد کل درآمد کشور، اعم از درآمد نفتی و غیره در حالتی صورت می گیرد که اگر همه مردم هم در حال خواب باشند، این درآمدها به دست می آید، بنابراین هیچ فرقی نمی کند که ملت سرکار بروند یا نه، ضمن اینکه همین درآمد صرف کارکنانی می شود که رفتن شان به سرکار باعث افزایش هزینه های کشور می شود، چون همین درآمد نفتی و درآمدهای مشابه برای کارکنانی مصرف می شود که در عمل تولید ثروت نمی کند، اما تولید هزینه می کنند. بنابراین هرچه تعطیلی بیشتر باشد، تولید و درآمد کشور بیشتر می شود، پس تعطیل کشور عملا از نظر اقتصادی به سود کشور است.

سوم: تنها مشکلی که در کشور ما در روزهای تعطیل بوجود می آید این است که مردم حوصله شان سر می رود و نمی دانند که باید چالوس بروند یا جاجرود یا رودهن یا مهمانی یا یک جای دیگر؟ و اگر این مشکل را هم بتوان حل کرد، دیگر مساله خاصی وجود ندارد.

چهارم: یکی از اشتباهات دولت ایران و کسانی که تقویم چاپ می کنند این است که از یک سال قبل به مردم اعلام می کنند که چه روزهایی تعطیل است و همین مردم را گیج می کند، چون مجبور می شوند فکری به حال این روزها کنند و برای گذراندن اوقات فراغت در آن روزها برنامه بریزند و تعطیلات شان کوفت شان بشود. در حالی که اگر یک دفعه روز شنبه اعلام کنیم که پس فردا تعطیل است، مردم می فهمند چه کنند و دیگر مشکل گذران اوقات فراغت را هم ندارند. به همین دلیل پیشنهاد می کنم روزهای هفته را هم به صورت چرخشی تعطیل کنند، مثلا یک هفته پنجشنبه و جمعه تعطیل باشد و هفته بعد دوشنبه و سه شنبه و یک دفعه ده روز را تعطیل نکنند و بعد چهار روز را پشت سرهم تعطیل کنند که حال بدهد.

ضمنا من هم مثل حسین درخشان این مقاله را فرستادم برای روزآنلاین که در آنجا چاپ شود، اما چون با سیاستهای روزآنلاین و فریدام هاوس و نئوکان ها مخالف بود، مجبور شدم ترجمه انگلیسی آنرا در لوموند چاپ کنم که قرار است در همین مورد با رادیو نروژ هم یک مصاحبه به زبان عبری بکنم که حتما آن را تماشا کنید.