دوم دام دات کام

من که آخر نفهمیدم این ماجرای دال-سین چی بود. همه می‌گویند منظور نبوی داریوش سجادی بوده و یادداشت طعنه‌آمیز خود نبوی هم باز روشن نمی‌کند بالاخره منظورش حاج‌ آقای سجادی بوده یا حاج‌ آقای دیگری (داوود سلیمانی؟ کسی نوشته‌ی او را دارد؟). این جور مبهم‌گویی را دیگر از نبوی انتظار نداشتم. یا نباید آن دال-سین را می‌نوشت یا باید آن را بی‌تعارف و روشن می‌نوشت.

من هم این را خودم نمی‌دانستم تا اینکه کامنت‌های مردم را دیدم و چون سابقه‌ی سجادی را هم کم و بیش از روزنامه‌ی ایران نیوز داشتم و با طرز فکر و نوشته‌هایش هم آشنا بودم، فکر کردم باید خود او باشد. این بود که رفتم و مطلبی از سجادی را که در آن به نبوی، بعد از زندان، تاخته بود پیدا کردم و در صبحانه لینک دادم.

بعد نبوی برایم ایمیل زد و جوابی فرستاد و گفت که در صبحانه بگذار. ولی راستش در صبحانه جواب نمی‌شود گذاشت، فقط می‌شود لینک داد به جایی غیر از وبلاگ. از آنجایی که دوم‌دام نبوی هم وبلاگ است، نمی‌توانستم جواب او را جایی بگذارم. (ولی حالا به عنوان آگهی ویژه می‌گذارمش که اگر حقی از سجادی ضایع شده، جبران شود.) بهرحال مثا لینکه این وسط فقط من بدبخت قربانی ابهام نوشتار نبوی شدم.

از همه‌ی اینها بگذریم، خوشحالم که آقای سجادی فحشی بدتر از «جوان نامتعارف» پیدا نکرده است که به من بدهد. البته نمی‌دانم کدام بخشش را فحش می‌داند، ولی هر دوی اینها از «داریوش سجادی» بودن خیلی بهتر است.

در پاسخ به حسین درخشان این نوشته را بخوانید

حسین درخشان عزیز!
خیلی ممنون که مرا در جای مناسبی که تشخیص داده بودی لینک دادی و یا گذاشتی، اما به قول بروبکس چند توضیح دارم که بد نیست پیرو توضیحی که داده بودی بدهم که اگر خواستی جایی بگذاری یا برداری یا لینک بدهی یا هر چیز دیگری....
اولا: دال سین مورد اشاره شخصی است به نام داوود سلیمانی که وقتی از زندان بیرون آمدم در مورد من چیزی نوشت و تازه فهمیدم( بر اساس ای میلی که دیروز برایم فرستاد) که از آن طرفداران امت حزب الله بوده و در این سه چهار سال بلاهایی سرش آمده و کلی عذرخواهی کرده بود از من. من باید ای میل او را ویرایش کنم تا آماده انتشار شود، چون او هم مثل بقیه کسانی که آشنایی عمیقی با سجادی دارند در مورد ایشان فحش های چارواداری می دهند که من نمی خواهم آنها را بگذارم روی دوم دام، شاید تا چند ساعت دیگر مطلب و عکس ارسالی داوود سلیمانی را روی اینترنت بگذارم.
دوما: مبهم نویسی یکی از روش هایی است که اصولا من زیاد استفاده می کنم، خیلی از طنزنویسان دیگر هم همینطورند. بخصوص وقتی با یک کسی مثل این دال سین( داوود سلیمانی) برخورد می کنم از این روش ها استفاده می کنم که یک جور ابهام جالبی را به کار می دهد. وگرنه وقتی من با کسی مثل حسین درخشان برخورد می کنم، طبیعی است که خیلی روراست و راحت هستم و همه چیز روشن است، مثل همان قضیه سردبیر عمه که از اولش هم معلوم بود، فقط اشکالش یونیکد نبودنش بود که در این مدت تلاش کردم درستش کنم و نشد. ضمنا تو که آدم باهوشی بودی، چرا بعضی وقت ها اینقدر دیرانتقال می شوی یا به دیرانتقالی می زنی، خب! معلوم است که دال اول اسم داوود است و سین اول اسم سلیمانی، دلیل نمی شود که این قضیه ربطی به آن مظلوم جان شهید زنده تاریخ داشته باشد. این داوود سلیمانی که نامه اش را بزودی منتشر می کنم یک حزب اللهی سابق است. فهمیدنش سخت است؟ یا دوست داری به زور این آقای محترم را جابدهی در آن جا یا بگذاری یا لینک بدهی...
سوما: در مورد گذاشتن یا لینک دادن یا هرجور دیگری که می گذارید یا می دهید، منظورم همین بود که شد، حالا خودت هر جا که دلت می خواهد هر چیزی را لینک بده یا بگذار.
چهارما: مطمئن باش هرگز هیچ حقی از داریوش سجادی ضایع نمی شود، اصولا در هیچ موردی نمی شود که حق با داریوش سجادی باشد، حتی اگر همین الآن هم جلوی چشم آدم پرپر بزند حتما سیب از خود درخت است.
پنجما: قضیه جوان نامتعارف را خیلی قشنگ نوشته بودی، خیلی حس طنز جالبی بود، واقعا به تو می گویم که اگر به جای این وقتی که در اینترنت صرف کردی، مثل آن زمانی که در نشاط ستون طنز درباره اینترنت می نوشتی، همه نیرویت را روی طنز گذاشته بودی( یا لینک داده بودی) الآن حسین درخشان یکی از آدمهای شناخته شده و مطرح مطبوعات و اینترنت ایران بود.
من خیلی بدجنس هستم؟

دوست تو سین دال نون( تا حدی سید ابراهیم نبوی)