دوم دام دات کام

و من در اين برهه زماني مهم كه من به شما صحبت مي‌كنم بايد به شما يك پيام بدم. و من حالا كه اون دوّم خرداد رفته كابل و با حامد قرارداد امضا كرد مي‌رم به مسافرت به سوريه و شام و عراق و كربلا و نجف. چرا؟ چون مسافرت براي هر انسان از همه چيز مهمه. و من بايد براي اون عرب چند استراتژيك بگم، چون اون پادشاه عربستان كه من مخالفم و بايد رئيس‌جمهور داشته باشد كه پدرش رو در بيارن وقتي اومد ايران روزنامه چپي كمونيست نوشت به اون كه ايران و عربستان در مورد چند استراتژيك صحبت كردند و من هم براي اون عرب چند استراتژيك مهم دارم. اوّل از همه اينه كه بايد جمال عبدالناصر دست از كمونيست برداره. اي جمال عبدالناصر! اگر غيرت داري و مسلماني اين كمونيست را ول كن. كمونيست به درد دنيا آخرت تو نمي‌خوره. و به دامن ملت خودت برگرد، نه دامن استالين. استراتژيك دوّم درباره لبنان بود كه من به اون مخالفم و اون‌ها با هم وحدت مي‌كنن، كمونيست و مسلمان و شيعه و سني و بي‌دين. اي لبنان! آدم فقط با خودش بايد وحدت كند نه با غيرمسلمان و كمونيست. و اين يك توطئه بود. و يك استراتژيك هم براي اون عربستان دارم كه تو بيا دست از سلطنت پادشاه بردار، اگه مي‌خواي زور بگي به ملّت خودت با جمهوري هم مي‌شد، چرا شاه خائن؟ و من مي‌گم تو استعفا بده و جمهوري باش. و يك استراتژيك براي اون امارات عربي دارم كه از همه بدتره و اون طور كه من شنيدم هر چي آمريكا هست رفت به اون. و اون جا شد بندر آزاد. اي امارات! آزادي در اين كره‌زمين نيست، مگر اينكه مسلمان باشي و تو بايد با آمريكا بجنگي، تو مي‌خواي پولدار باشي ولي غيرت نداشته باشي؟ من مي‌گم بيا آدم شو و با يك لقمه نان و پنير خودت بساز، مخصوصاً پنير تبريز كه خيلي خوبه و با چايي شيرين خيلي خوشمزه هست. و يك استراتژيك براي عراق دارم كه من مي‌گم. اي بوش! تو بيا به عراق حمله كن و عراق هم حمله كند به اسرائيل و اسرائيل هم جنگ كند با اون عبدالناصر و هر چهار نفر بميره كه من راحت بشم. و به صدام هم يك پيام بدم. اي صدام! از من عذرخواهي مي‌كني؟ هر چي جنگ كردي حالا عذر‌خواهي. مردباش سرحرفت وايستا و بيا دوباره جنگ كنيم، نه اينكه صلح. و اينها براي بين‌المللي، امّا چند استراتژيك براي داخلي دارم كه وقتي من مي‌رم مسافرت مواظب باش. مگر اون دوّم خرداد رفت مسافرت روزنامه تعطيل نشد، منم كه مي‌رم مسافرت تو تعطيل كن اين كمونيست را. و يك پيام براي اون جامعه ملك‏مدني دارم كه تا من برگردم خودت را اصلاح كن و به آغوش اصغرزاده برو و اين تهران را درست كن. زود. مگر مي‌شد يك شهر اينقدر تكليف براي خودش نداشته باشد. اگر تراكم نداري، پس چرا نمي‌ري در اون پارك خانه درست كني. و ديگر هيچ استراتژيك ندارم و اين يك پيام بود كه من وقتي رفتم و سوار هواپيما هم شدم باز هم با تلفن يك پيام براي شما مي‏فرستم، چند روز بعد. خداحافظ.